Hongerhormonen bieden een nieuwe route naar de behandeling van verslavingen

Dick Schrauwen [0]

SAMENVATTING

Hormonen die honger en verzadiging signaleren zouden een doorbraak kunnen zijn in de behandeling van verslavingen. De hormonen in kwestie vinden hun oorsprong in maag en de dunne darm. Ze sturen een bericht aan je lichaam dat je honger hebt. Meer! Of omgekeerd: dat je genoeg hebt gegeten. Ik ben verzadigd. Voldaan. Genoeg.

Hongerhormonen blijken niet alleen de eetbehoefte te sturen. Ze sturen ook andere primaire behoeften. De hormonen roepen niet alleen om meer voedsel. Ze schreeuwen ook om andere ``primaire behoeften`` veroorzaakt door verslavingen

Manipulatie van hongerhormonen zou verslaafden kunnen helpen. Inactiveren van hongerhormonen zou het makkelijker maken om weerstand te bieden aan het destructief gebruik van genotsmiddelen: minder ``smachthormoon``, minder drang en dus minder gebruik.

Een bijkomend voordeel is dat sommige geneesmiddelen die dat kunnen bewerkstelligen al zijn goedgekeurd door de Amerikaanse FDA (Food & Drug Agency). Andere, nieuwere medicijnen zitten in de FDA-pijplijn en hebben grote kans om spoedig te worden toegelaten.

Tot deze conclusie kwamen de panelleden van de jaarlijkse bijeenkomst van `Society for he Study of Ingestive Behaviort` (SSIB) [3].

GHRELINE
"Hormonen die hun oorsprong vinden in de dunne darm moduleren de signalering van dopamine in de hersenen en daarmee de drang om op zoek te gaan naar beloningö, verklaarde Dr. Mitchell Roitman, neurowetenschapper aan de Universiteit van Illinois, Chicago. Dit mechanisme verklaart waarom voedsel meer lonend is als iemand honger heeft en waarom water lekkerder smaakt als iemand dorst heeft.

Omdat drugs zoals coca´ne en alcohol inwerken op diezelfde dopaminecircuits in de hersenen, kunnen darmhormonen hun belonende effecten mogelijk op dezelfde manier omhoog of omlaag draaien.

Een ander panellid, Dr. Lorenzo Leggio, leider van een gezamenlijk team van het National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism (NIAAA) en het National Institute on Drug Abuse (NIDA) voegt daar het volgende aan toe.

Ghreline is een hongerhormoon dat wordt aangemaakt in de de maag. Dit hormoon kan de beloning van het nemen van alcohol be´nvloeden, net zoals het de beloningswaarde van voedsel verhoogt. Het NIAAA/NIDA-team heeft aangetoond dat ghreline de behoefte aan alcohol bevordert bij mensen met een alcoholverslaving. Dezelfde groep heeft ook onderzoek gedaan naar ratten die genetisch ongevoelig zijn voor ghreline. Dit onderzoek ondersteunt de rol die ghreline speelt bij het hunkeren naar alcohol.

AMYLIN en GLP-1
Andere darmhormonen zoals GLP-1 en amylin komen vrij tijdens het eten om de hersenen te vertellen wanneer iemand genoeg heeft gehad. Verschillende panelleden rapporteerden over onderzoek met proefdieren. Uit deze studies bleek dat medicatie die de werking van deze hormonen versterken, het beloningseffect van drugs en alcohol kleiner maken.
Onderzoekers onder leiding van Dr. Elisabet Jerlhag van de Universiteit van G÷teborg in Zweden zagen een direct verband tussen amyline en alcoholgebruik. Ratten die een stof kregen die amyline imiteert vertoonde een aanzienlijke vermindering van het gebruik van alcohol. Dit effect deed zich zelfs voor bij ratten die selectief zijn gefokt voor overmatig alcoholgebruik.

Dr. Heath Schmidt van de Perelman Medical School van de Universiteit van Pennsylvania rapporteerde vergelijkbare effecten van GLP-1-analogen bij het terugdringen van coca´ne bij ratten.

AABEVELINGEN
Alle leden van het panel waren optimistisch over het potentieel van hongerhormonen voor nieuwe therapieŰn om mensen te helpen vechten tegen verslaving. Dr. Schmidt zegt daarover: `Deze resultaten bieden een sterke reden voor klinische proeven van GLP-1-analogen voor mensen die op zoek zijn naar verslavingsbehandeling. Medicijnen die GLP-1 be´nvloeden en amyline zijn al goedgekeurd door de FDA voor type II diabetes en obesitas.

Deze medicijnen zouden opnieuw kunnen worden gebruikt voor het behandelen van de hunkering naar drugs en tegen het voorkomen terugval in een verslaving."
Verslavingen vormen een groot volksgezondheidsprobleem. Het karakter is chronisch en de behandeling is duur. Alleen al in de Verenigde Staten hebben meer dan 21 miljoen volwassenen een behandeling nodig voor alcohol- of drugsmisbruik.

Gedragstherapie is de standaardbehandelingsmethode maar de aanhoudende hunkering leidt tot hoge terugvalpercentages. Momenteel zijn er slechts enkele medicijnen goedgekeurd die het hunkeren kunnen verminderen en die middelen zijn niet bij iedereen effectief.

De panelleden concludeerden dat gegevens uit dierproeven en voorlopige proeven bij mensen een veelbelovende toekomst schetsen voor de toepassing van het darmhormoonsysteem in het ontwikkelen van nieuwe behandelingen tegen verslavingen.

LINKS
[0] Dit artikel is een bewerking van een persbericht in [1] afkomstig van [3]
[1] https://www.eurekalert.org/pub_releases/2018-07/sfts-rft071618.php
[2] https://link.springer.com/article/10.1007%2Fs11892-015-0693-3
[3] SSIB (Society for the Study of Ingestive Behavior) - https://www.ssib.org/web/

Vertaling: Dick Schrauwen



 


 

Steun ook ons kenniswerk, bezoek ook eens in de Leefbewust winkel


Naar het overige nieuws van vandaag