Studie constateert dat genen een rol spelen bij empathie

UNIVERSITEIT VAN CAMBRIDGE

Een nieuwe studie suggereert dat hoe empathisch we zijn, niet alleen een gevolg is van onze opvoeding en ervaring, maar ook deels van onze genen.

Empathie bestaat uit twee delen: het vermogen om iemands gedachten en gevoelens te herkennen en het vermogen om met een passende emotie erop te reageren. Het eerste deel heet 'cognitieve empathie' en het tweede 'affectieve empathie'.

Vijftien jaar geleden ontwikkelde een team van wetenschappers aan de Universiteit van Cambridge de Empathy Quotient (EQ), een korte zelfrapportage van empathie. De EQ meet beide delen van empathie.

Uit eerder onderzoek bleek dat sommigen van ons empathischer zijn dan anderen, en dat vrouwen gemiddeld iets empathischer zijn dan mannen. Het toonde ook aan dat autistische mensen gemiddeld lager scoren op de EQ, en dat dit komt omdat ze worstelen met cognitieve empathie, hoewel hun affectieve empathie mogelijk intact is.

In een nieuwe studie gepubliceerd in het tijdschrift Translational Psychiatry, rapporteert het Cambridge-team, dat werkt met het genetica-bedrijf 23andMe en een team van internationale wetenschappers, de resultaten van de grootste genetische studie over empathie met behulp van informatie van meer dan 46.000 23andMe-klanten. De klanten voltooiden allemaal de EQ online test en verstrekten een speekselmonster voor genetische analyse.

De studie werd geleid door Varun Warrier, een doctoraatstudent in Cambridge, en professoren Simon Baron-Cohen, directeur van het Autism Research Center aan de universiteit van Cambridge, Thomas Bourgeron, van de universiteit Paris Diderot en het Institut Pasteur, en David Hinds, hoofdwetenschapper bij 23andMe.

De nieuwe studie heeft drie belangrijke resultaten. Ten eerste ontdekte het dat empathisch gedrag deels te danken is aan genetica. Inderdaad, een tiende van deze variatie is te wijten aan genetische factoren. Dit bevestigt eerder onderzoek naar empathie in identieke versus niet-identieke tweelingen.

Ten tweede bevestigde de nieuwe studie dat vrouwen gemiddeld empathischer zijn dan mannen. Dit verschil is echter niet te toe te schrijven aan ons DNA, omdat er geen verschillen zijn in de genen die bijdragen aan empathie bij mannen en vrouwen.

Dit impliceert dat het sekseverschil in empathie het resultaat is van andere niet-genetische biologische factoren, zoals prenatale hormooninvloeden, of niet-biologische factoren zoals socialisatie, die beide ook verschillen tussen de geslachten.

Tot slot ontdekte de nieuwe studie dat genetische varianten geassocieerd met lagere empathie ook geassocieerd zijn met een hoger risico op autisme.

Varun Warrier zei: "Dit is een belangrijke stap in het begrijpen van de bescheiden maar belangrijke rol die genetica speelt in empathie. Maar onthoud dat slechts een tiende van individuele verschillen in empathie in de populatie toe te schrijven is aan genetica. Het is even belangrijk de niet-genetische factoren te begrijpen die de andere 90% verklaren. "

Professor Thomas Bourgeron voegde eraan toe: "Deze nieuwe studie laat een rol zien voor genen in empathie, maar we hebben de specifieke genen die hierbij betrokken zijn nog niet ge´dentificeerd. Onze volgende stap is om grotere stalen te verzamelen om deze bevindingen te repliceren, en om de precieze biologische routes geassocieerd met individuele verschillen in empathie te bepalen. "

Dr. David Hinds zei: "Dit zijn de laatste bevindingen van een reeks onderzoeken waarbij 23andMe hebben samengewerkt met onderzoekers van Cambridge, die samen spannende nieuwe inzichten verschaffen in de genetische invloeden die ten grondslag liggen aan menselijk gedrag."

Professor Simon Baron-Cohen voegde hieraan toe: ôDe ontdekking dat zelfs een klein deel van waarom we verschillen in empathie toe te schrijven is aan genetische factoren, helpt ons mensen te begrijpen, zoals autisten, die moeite hebben om de gedachten en gevoelens van een ander voor te stellen. Dit kan ertoe leiden dat invaliditeit niet minder uitdagend is dan andere soorten beperkingen, zoals dyslexie of visusstoornissen.Wij als samenleving moeten mensen met een handicap ondersteunen, met nieuwe lesmethoden, work-arounds of redelijke aanpassingen, om inclusie te bevorderen. "

Onderzoeker profiel: Varun Warrier

Varun Warrier is een promovendus bij het Autism Research Center, waar hij de genetica van autisme en aanverwante eigenschappen bestudeert. Hij verhuisde in 2013 vanuit India naar Cambridge vanwege de toonaangevende reputatie van het centrum.

Er zijn verschillende belangrijke uitdagingen, zegt hij. "Ten eerste hebben we slechts een fractie van de genen ge´dentificeerd die geassocieerd worden met autisme." Ten tweede zijn geen twee autistische mensen hetzelfde. "Ten derde, binnen het spectrum hebben autistische mensen verschillende sterktes en moeilijkheden.Ten slotte gaan autistische mensen naadloos over in de bevolking die geen diagnose autisme heeft, maar gewoon heel veel autistische eigenschappen heeft. We hebben allemaal een aantal autistische trekken - dit spectrum loopt dwars door de populatie heen op een klokcurve. "

Hoewel veel van zijn werk computer gebaseerd is, ontwikkelt het statistische hulpmiddelen om complexe datasets te ondervragen die hem in staat stellen om biologische vragen te beantwoorden, maar hij ontmoet ook veel mensen met autisme. "Wanneer ik autistische mensen ontmoet, begrijp ik echt wat er vaak wordt gezegd - geen twee autistische mensen zijn hetzelfde."

Warrier hoopt dat zijn onderzoek zal leiden tot een beter begrip van de biologie van autisme, en dat dit een snellere en accuratere diagnose mogelijk zal maken. "Maar dat is slechts een deel van de uitdaging," zegt hij. "Het begrijpen van de biologie heeft zijn grenzen, en ik hoop dat er tegelijkertijd een beter sociaal beleid zal zijn om autistische mensen te ondersteunen."

Cambridge is een opwindende plek voor onderzoek, zegt hij. "In Cambridge is er altijd een lokale expert, dus als je een bepaald probleem hebt, is er meestal iemand die je kan helpen. Mensen denken hier niet alleen na over wat kan worden gedaan om de problemen van vandaag aan te pakken, ze anticiperen op problemen waarmeee we over 20 jaar zullen geconfronteerd worden en werken eraan om die op te lossen."

Vertaling: Andre Teirlinck


 

Steun ons kenniswerk, winkel eens in de Leefbewust winkel


Naar het overige nieuws van vandaag