Optimale sportvoeding


balk2.jpg (42734 bytes)

Google


Optimale sportvoeding

Door Michael Delias

Vertaling Rob Hundscheidt.

Als we een rondkijken in kringen van de triatlon, dan zien we altijd weer opnieuw de koolhydratenproducten terug als zijnde de ideale sportvoeding. Ook de marathonlopers, de voetballers en de licht-atleten zweren op zetmeelhoudende producten zoals rijst, pasta, aardappels en volkorenbrood.

Geen topsporter komt om deze zetmeelhoudende producten heen, want die hebben een hoge verbrandingswaarde en leveren energie op langere duur. Dus diegene die kracht en uithoudingsvermogen nodig heeft, die moet zich met koolhydraten met een lange ketting bezig houden.

Deze koolhydraten zijn zoals de kolen die men in de kachel doet om deze hoog op te kunnen stoken. Die geven door de verbranding van de voeding de warmte. De verbrandingswaarde van deze zetmeelrijke producten is zeer hoog, in tegenstelling tot koolhydraten met een korte ketting zoals de monosacchariden in zoete vruchten zoals abrikozen, bananen en dadels. Die hebben een zeer lage verbrandingswaarde, ze laten de kachel snel en kort opflakkeren, zoals het verbrandingsmateriaal om de gril aan te steken, of zoals krantenpapier, wat snel verbrandt, zodat ze op deze manier het hout
aansteken of de kolen kunnen laten gaan branden. Een fruitrauwkosteter laat voortdurend na om de kolen - respectievelijk de houtblokken – er bij te vullen, zo dat de kachel direct weer afkoelt, het lichaam nooit warm wordt. Bijna iedere tweede fruitrauwkosteter heeft het koud aan handen en voeten, omdat er te weinig brandstof hoog opgestookt wordt.

Zoete vruchten zijn het aanmaakhout, dat net voldoende is om voor 5 minuten warmte op te wekken, Daarna zouden eigenlijk briketten er opgelegd moeten worden. Sappige vruchten zoals sinasappels, grapefruit, perziken, nectarines, aardbeien, kiwi’s etc zijn ervoor bedoeld, de kachel te reinigen, ongeveer net zoals men het anders met spiritus doet. Als u te vaak reinigt, te veel van zulke vruchten eet, dan wordt uw maag wond, wrijven ze groeven in de kachelwand, tot de wand dunner wordt.

De briketten voor het hoog opstoken van de kachel zijn onze koolhydraten met een lange ketting, zoals rijst, pasta, aardappels, en volkorenbrood. De kwestie heeft jammer genoeg een haak. Wat u niet weet is dat veel sportmensen die hun energievoorziening met deze laatst beschreven voedingsmiddelen dekken, veel met verslijmingen van allerlei soort te kampen hebben zoals hooikoorts (neus-slijmhuidontsteking), astma (bronchiale-slijmhuid-ontsteking), maagslijmvlies-ontsteking, darmcatarr (darmslijmvlies-ontsteking), paradontose (tandvleesontsteking) en neurodermitis, psoriasis en zon-allergiŽn (huidontstekingen).

Tijdens de wedstrijden ziet dat niemand, maar daarna hebben daar vele topsporters last van. We weten allemaal dat de beste atletische sportmensen sinds altijd al de Afrikanen geweest zijn. Laten we deze wondermooie mensen eens wat nauwkeuriger bekijken.

Ze hebben meestal sterke spieren, rug, etc. Als men de negers en blanken met de aan ons het meest verwante apen vergelijkt, dan zou de blanke eerder op de chimpansee, en de neger eerder op de gorilla lijken. De donkere huidskleur en de omvang van zijn spieren komt meer overeen met die van de kleurling dan met die van de blanke Europeaan. De gorilla is onder de mensapen - de homosapiŽns inbegrepen - de sterkste en de krachtigste. Een gorilla is ongeveer 10 maal zo sterk als een mens.

Als we de voedingskeuze oftewel het menu tussen de apen vergelijken, dan zijn er twee extreme richtingen. De gorilla en de oerang-utan. De oerang-utan is proportioneel met betrekking tot zijn lengte de lichtste, en zo hangt hij ook dagenlang in de fruitbomen rond, vreet die leeg, en gaat naar de volgende fruitboom. De oerang-utan komt het meest overeen met de frugivoor - oftwel de fruitrauwkosteter, men zou hem kunnen vergelijken met een fruitrauwkosteter ŗ la Wandemaker. En kijkt u eens naar die rauwkosteters die dit systeem volgen, ze hebben alle op de plaats waar de maag zit, in de plexus solares, een holte, een leegte. Het ziet er altijd zo uit, als zouden ze geen maag hebben. Dat is de ontbrekende vertering, want fruit heeft noch een maag noch een darm nodig. Dit worden al in de mond verteerd.

Ook de oerang-utan voedt zich voor een groot deel met vruchten, en daarnaast eet hij ook bladeren. Maar wortels en groenten zoals de gorilla die ook graag heeft, dat eet hij niet. De gorilla voedt zich voor een groot deel met wortels, groene planten en noten, zaden, vethoudende levensmiddelen. Precies deze voeding geeft hem voldoende brandstof om boomstammen te kunnen bewegen, wat de oeran-utan niet kan.

Zo ziet het er ook bij de rauwkosteters uit. De fruitrauwkosteter heeft te weinig kracht, hij is mager, zwak en kan zich niet goed op de been houden, hij heeft het trillend koud, en de kracht ontbreekt om inspannende arbeid te verrichten. Hij reinigt zijn “kachel” aan een stuk door met spiritus (vruchtzuren), zoals een poetszieke huisvrouw, maar vergeet echter wel de kachel hoog op te stoken, want dan pas kan de eigenlijke arbeid, de dienst voor de maatschappij, verricht worden.

Teneinde u warm blijft, zodat uw kachel lang aanhoudende warmte produceren kan, heeft u hoogwaardige brandstoffen nodig. De hoogwaardigste zijn de koolhydraten met een lange ketting. Want juist de opsplitsing er van (vertering) van deze polysacchariden in monosacchariden produceert warmte, zodat uw lichaam lang aanhoudende energie ter beschikking staat, in plaats van iedere 30 minuten naar zoete vruchten te moeten reiken, zoals het een algemeen voorkomend beeld van een fruitrauwkosteter is.

De klassieke zetmeelproducten zoals rijst, pasta, aardappels en brood zijn de sleutel voor een duurzame energievoorziening, maar de in de natuur gegroeide zetmeelproducten verzorgen u voldoende met energie en bouwen uw lichaam op, kijk maar eens naar de gorilla.

De plant is aan het bovenste uiteinde er van het fijnste gebouwd. Daar bevinden zich de zachtste bladeren, twijgjes en zachte vruchten. Het onderste gedeelte er van is het sterkste, namelijk de wortels, want daar op staat de hele boom, die moeten het hele gewicht kunnen dragen.

De wortelgewassen zijn de hoogwaardigste zetmeelvoeding die we maar op deze planeet kennen, een supervoeding voor mens en dier, en die het voor de triatleet mogelijk maakt de krachten voor het uithoudingsvermogen te mobiliseren zonder zich te verslijten. En er treden geen verslijmingsreacties op zoals dit is bij de verhitte zetmeelproducten. Want de verslijmingen berusten op de volgende feiten: Zetmeelproducten bestaan uit meervoudige suikermolecules, die in enkelvoudige molecules afgebroken moeten worden om het lichaam als brandstof te kunnen dienen. De meervoudige suikermoleculen van
verhitte koolhydraten zoals rijst en pasta zijn rigide, dat betekent, dat de verbindingen tussen de moleculen, de suikerverbindingen vastzitten en laten zich door de verteringssappen niet meer losmaken, zodat in plaats van eenvoudige suikers, niet-opengesplitste suikermoleculen in het bloed komen, die door de witte bloedlichaampjes opgevreten worden en ons organisme met sterke slijmvormingen belast.

Rauwe zetmeelproducten zoals wortelgewassen, worden geheel in enkelvoudige suikers afgebroken en verzorgen onze cellen optimaal met energie. De beste ervaringen heb ik met paardebloemwortel, de wortel van de wilde wortel de cultuurwortel (peen), de zwarte wortel en vele andere wortels opgedaan. Maar de “rijst van de rauwkost” is voor mij de knolselderij (specialiteit van de gorilla’s) en de peterseliewortel, die er ook wit uitziet. Beide hebben zulk een hoge verbrandingswaarde, dat een schijf selderij of een paar peterseliewortels met daarbij een avocado voldoende zijn om het lichaam voldoende warmte te geven. Daartoe laat het zich aanbevelen om ook mineraalhoudende groene bladgroente zoals paardebloemblad te nemen om de smaak er van te verbeteren, men kan er ook tomaten, paprika en champignons er bij doen. De wortel heeft een wezenlijk geringere verbrandingswaarde, omdat het watergehalte er van veel hoger ligt. Die is geschikter voor het warmere jaargetijde. De paardebloemwortel is misschien wel de hoogwaardigste koolhydratenbron, is in tegenstelling tot de selderij of de peterseliewortel wat moeilijker te oogsten en wordt ook niet regulair van biologische boeren gecultiveerd en geoogst, omdat het opgraven er van een tijdrovende arbeid is.

Smakelijk eten, van Michael Delias.


 

 


 


View My Stats