Nieuws Angst en Liefde


balk2.jpg (42734 bytes)

Google


Angst en Liefde

‘De kracht van liefde is grenzeloos en onmetelijk’

‘Waar echte liefde heerst, bestaat geen scheiding’

‘Waar haat voorkomt, is ook ergens het tegendeel te vinden – de liefde’

‘Liefde is de sleutel tot alles in het leven – zelfs tot het leven zelf’

‘Om liefde te vinden, moeten we ons verleden accepteren en geloof hebben in de toekomst’

 

Inleiding
Vaak ervaren we angst als een onaangename situatie. We kennen allemaal wel situaties waarin het angstzweet je uitbreekt, je knieën voelt knikken, je duizelig of misselijk wordt of het benauwd krijgt van die ene enge situatie, waarin je terecht bent gekomen. Allemaal ervaringen die iedereen zal herkennen. Angst vormt dan ook een deel van ons leven. De vraag is alleen of angst gewoon een ‘onderdeel ‘ is van ieder leven of is angst een opeenstapeling van herinneringen aan situaties die niet ‘verwerkt’ zijn?

Wel is heel duidelijk, dat allerlei soorten angsten beperkingen met zich meebrengen en sterk de nijging hebben om vervelende situatie te vermijden. Men wil als het ware niet geconfronteerd worden met ‘angst’. Het probleem is dat als iemand meerdere malen een onschuldige situatie uit de weg gaat, hij of zij niet leert dat de angstreactie onterecht is. De reactie is ‘niet verwerkt’ en zal blijven (voort)bestaan in het geheugensysteem; in de geest!

Wat is angst?

Angst is een fysiologische toestand die gekenmerkt wordt door lichamelijke, cognitieve, emotionele en gedragscomponenten. Angst is een gevoel dat optreedt bij dreigend gevaar. De emotie ontstaat als het welzijn van een persoon direct wordt bedreigd, maar ook als een persoon een situatie als bedreigend ervaart.
Angsten kunnen kortdurend zijn, langdurend, maar ook zelfs levenslang aanwezig zijn. Als een angst geen reële grond heeft en de betrokken persoon er sociale problemen door ondervindt, dan is er sprake van een stoornis. Sommige van deze aandoeningen worden fobieën genoemd.

Angst kent meerdere gradaties. Van mildere angstvormen – ‘je niet op je gemak voelen, onrustig zijn, bezorgd zijn’- tot de meer extreme vorm van angst, zoals bijvoorbeeld de paniekstoornissen en de gegeneraliseerde angststoornissen. Met gegeneraliseerd wordt bedoeld dat mensen zich zorgen maken over veel verschillende dingen of gebeurtenissen in het dagelijks leven. Angststoornissen zijn in de psychiatrie de meest voorkomende aandoeningen. Over het algemeen komen angststoornissen vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.

Angst en hersenen

Wat gebeurt er in de hersenen?

Situaties als een aanvallende stier of een dreigende wurggreep roepen een reeks door de hersenen veroorzaakte lichaamsreacties op. Deze reeks reacties begint meestal wanneer de ogen iets zien dat door de hersenen als een dreiging wordt opgevat. Deze dreiging vormt een angstopwekkende prikkel- geconditioneerde stimulus - die de (basolaterale) amygdala (amandelkern) sterk beïnvloeden en nadien op haar beurt de centrale nucleus (celkern) van de amandelkern activeren. Vanuit de centrale nucleus lopen zenuwen naar de hypothalamus, hypofyse en hersenstam. De hypothalamus – het regelcentrum van vitale levensfuncties, meet de chemische boodschappers zoals noradrenaline, adrenaline, carbachol,en NaCl - ontvangt een prikkel van angst of agressie, die op haar beurt de hypofysevoorkwab stimuleert. Deze geeft dan het adrenocorticotrope hormoon (ACTH) aan het bloed af. Dit hormoon activeert de bijnieren, waarvan er bij elke niertop één ligt. Deze bijnieren gaan hierdoor adrenaline en noradrenaline (twee stresshormonen) produceren.

Het resultaat is snel en volledig. Kort gezegd, het sympathische zenuwstelsel gaat het parasympathische overheersen. De organen die nodig zijn bij agressie of verdediging, krijgen meer zuurstof en glucose ten kosten van organen die betrokken zijn bij de ‘normale’ functies. Er treden veranderingen in de bloedvoorziening op: het hart pompt sneller en krachtiger en de bloedvaten van de huid en het spijsverteringskanaal vernauwen, waardoor de spijsvertering wordt geremd en de huid bleek wordt.
Tegelijkertijd worden in de lever opgeslagen koolhydraten in de vorm van glucose aan het bloed afgegeven, als energiebron voor de hersenen en spieren. Glucose moet echter gecombineerd worden met zuurstof om de energie voor de ‘vecht- of vluchtreactie’ te kunnen leveren. Daardoor wordt de ademhaling sneller en krachtiger en verwijden de luchtwegen zich waardoor er meer zuurstof in de longen komt.


Drie gebieden in de hersenen die betrokken zijn bij angst: de amygdala (amandelkernen gelegen in limbisch systeem), de mediale prefrontale cortex en de hippocampus (deel van het limbisch systeem). Elk deel van de hypothalamus is verantwoordelijk voor één bepaalde lichaamsfunctie. Bij voorbeeld, de nucleus dorsalis medialis regelt de agressie; de nucleus posterior de seksuele driften. De hypofyse – produceert de hormonen oxytocine en vaopressine – die op haar beurt wordt geactiveerd door de hypothalamus.

Vooral bij het ontstaan en het verminderen (het ‘afleren’) van angsten speelt de amygdala een centrale rol. Bij het ‘afleren’ van angst speelt de mediale prefrontale cortex een zeer belangrijke rol en bij het opnieuw ontstaan van angst de hippocampus.

Bij de regulatie van angst spelen een drietal neurotransmittersystemen, te weten die voor gamma-aminoboterzuur (GABA), serotonine(5-HT) en glutamaat (Glu) een belangrijke rol.

Begrijpt u het nog?
De wijze waarop angst ontstaat en waarop het lichaam reageert, is een beschrijving die door de medische wetenschap graag wordt gehanteerd om hun onbegrip over de zuivere definiëring van ontstaan van emoties – een diepere doorgronding van het begrip - te ‘verdoezelen’. Maar uit vele onderzoeken blijkt dat er mensen met een gegeneraliseerde angststoornis zijn en na behandeling nog steeds angstig en bezorgd zijn. Ook na een langdurige behandeling met medicijnen. De vraag die rest is: ‘Wat is angst nu werkelijk, hoe kunnen we angst beter definiëren, beter begrijpbaar maken voor ieder, zodat we een beter inzicht hebben in en van ons Zelf?’

Oorzaken van angst

Het lijkt wel of de mens een angstwezen is geworden. Mensen die last hebben van angstaanvallen, een fobie of een dwangstoornis denken vaak dat zij de enigen zijn met dit probleem. Dit is echter niet waar. Uit onderzoek is gebleken dat fobieën al eeuwenlang voorkomen; dat ongeveer 3 procent van de mensen gedurende een langere tijd lijden aan een angststoornis of een fobie; dat 5 tot 10 procent van de Nederlandse bevolking wel eens een angst- of een paniekaanval heeft en dat 20 procent van de mensen een gevoeliger zenuwsysteem hebben dat extremer reageert op prikkels uit de omgeving. Vaak wordt angst dan gezien als een karaktertrek; zo van ‘sommige mensen zijn van nature angstiger, behoedzamer, voorzichtiger dan andere mensen’. Maar toch gaat het meestal om serieuze klachten, die niets met aanstellerij te maken hebben. Maar mensen die geen last hebben, kunnen de angstgevoelens vaak moeilijk begrijpen, en nemen mensen met fobieën en angsten niet altijd serieus.

Angst kan allerlei oorzaken hebben: 

  1. aangeleerde angst; angst die wordt ‘overgedragen’. Veroorzaker nummer 1!
  2. strijd tegen opgedane ervaringen, gewaarwordingen, gevoelens en herinneringen; veroorzaker nummer 2!
  3. ontstaan door een ingrijpende gebeurtenis (trauma); veroorzaker nummer 3!
  4. biologische, fysieke kwetsbaarheid; een gevoelig zenuwsysteem, hooggevoeligheid!

Is het mogelijk om een angst – een vreesconditionering – te doorbreken? Ja, de angst kan verdwijnen door bijvoorbeeld gebruik te maken van medicijnen. Maar vaak komt de angst als het medicijngebruik gestaakt wordt weer terug. En ook komt het voor dat er steeds meer en meer medicijnen gebruikt moeten worden om het angstprobleem op te lossen. Gelukkig zijn er andere efficiëntere oplossingen mogelijk, maar daarvoor is inzicht nodig in het drieledig wezen, die jij werkelijk bent! Je bent namelijk een drieledig wezen, bestaande uit een ziel, een geest en een lichaam. 

Vijanden van de liefde

‘Alles wat geen uiting is van liefde, is een uiting van angst’

Wij leven in angst, omdat wij niet ‘verlicht’ zijn. Angst om te falen, angst voor eenzaamheid, angst voor geweld, angst voor  lichamelijke gebreken, angst voor het ouder worden, angst voor lichamelijke gebreken, angst voor de dood, angst om niet geliefd te worden, en wat voor angst dan ook. Maar waar verlichting voor jou op neerkomt, is iets te weten wat je nog niet hebt ervaren en het aldus te ervaren. Zouden wij mensen op Aarde allen verlicht zijn, dan hadden wij geen duistere en pijnlijke plekken meer in onszelf. Dan zou de liefde steeds het volmaakte geluk brengen over ons allen; de hele mensheid. Dan zou de voorwaardelijke liefde transformeren in de onvoorwaardelijke liefde; de liefde die wij ‘kennen’ uit de verhalen over Jezus.

Maar de allergrootste angst die wij kennen, komt voort uit het idee dat de uitkomst van het leven onzeker is! De twijfel over de uiteindelijk uikomst – het eeuwige leven, éénmalig leven of wordt het toch de hel of het vagevuur – heeft je grootste vijand geschapen, namelijk een fundamentele angst! Want zo redeneren vele mensen als je de ware uitkomst – het oneindig eeuwig terugkerend leven -  betwijfelt, dan betwijfel je ook het bestaan van de Schepper van dit leven, dan betwijfel je God, Allah, Al-Wat-Is, Al, de Kosmos, de Levensenergie, het Leven welke naam je voor de Schepper van dit leven ook bedacht hebt. En oh wee, als je God, Allah ….. betwijfelt dan moet je je hele leven in angst en schuld doorbrengen. Zo is ons verteld, zo is ons geleerd van kinds af aan!

Je hebt geleerd in angst te leven! Je hebt gehoord over natuurlijke selectie, de overwinning van de sterkste en het succes van de slimste en de sterkste. Maar er wordt weinig verteld over de glorie van de liefhebbende. En daarom kies je automatisch voor die handelingen die uit angst voortkomen. Zo heb je nu eenmaal ‘geleerd’ om zo te handelen. Je ‘weet’ niet anders.

Wie wil er nu angst ervaren? Niemand wil dat; het wordt ons nog steeds zo aangeleerd!

Wij zijn vervuld met angst en onze grootste angst is dat de belofte van God, Allah, Al  wel eens de grootste leugen van het leven zou kunnen zijn en daarom creëren wij de grootste fantasie die we maar kunnen bedenken om onszelf hiertegen te verdedigen; wij beweren dat iedere belofte die ons de liefde en de (levens)kracht van God verzekert, de valse belofte van de duivel moet zijn. Dat is de kracht van angst. Dat is wat de georganiseerde religies ons vertellen! Dat is wat de georganiseerde religies ons aandoen! Angst! Niet kwaadwillend bedoelt, maar onwetendheid! Dat is wat het is.

Nadat je een heel systeem van gedachten over God, Allah, Al hebt geschapen, dat eerder is gebaseerd op persoonlijke ervaringen dan op spirituele waarheden, schep je een compleet nieuwe werkelijkheid rond het thema liefde. Een werkelijkheid die is gebaseerd op angst, geworteld in het idee van een ontzagwekkende, wrekende, boze God, die ergens hoog op Zijn troon zit al oordelend over de levenden en de doden. De ondersteunende gedachte – de overtuiging(en) en de misvattingen – hiervan is verkeerd, maar deze gedachte te ontkennen zou je hele theologie - je persoonlijke gedachtestroom - ontwrichten. Deze op angst gebaseerde werkelijkheid domineert je ervaring van de liefde, schept deze zelfs. Door je eigen onterechte gedachten over liefde veroordeel jezelf deze nooit werkelijk te kunnen ondergaan. Laat staan dat je de Goddelijke Onvoorwaardelijke Liefde kunt bevatten. Onze gedachten over liefde projecteren wij als het ware op de (uitvoerende) Handelingen van God Zelf, Allah, AL-Wat-er-IS en op die manier veroordelen wij onszelf tot niet-liefde, niet-liefhebbende, niet liefhebben kunnende mensen. En op die manier veroordeel jij jezelf God, Allah, Al nooit te leren kennen zoals God werkelijk is! En dat is onvoorwaardelijke Liefde.           De al dan niet aanwezige angst bepaalt op die manier het verschil tussen voorwaardelijke en onvoorwaardelijke liefde! En zo ervaren wij het in ons hedendaagse leven.

Al het persoonlijk handelen komt op het diepste niveau voort uit één van deze twee emoties: angst of liefde. In werkelijkheid zijn er maar twee emoties, twee woorden in de taal van de ziel; je innerlijke Zelf. Zij vormen tegenover elkaar gestelde uiteinden van de grote polariteit, die God heeft geschapen toen Hij het Universum en onze wereld maakte, zoals jij die vandaag de dag kent. Deze twee tegengestelden, twee essentiële punten – de alfa en de omega, de vreugde en de niet-vreugde, de liefde en de niet-liefde etc. etc. – maken het mogelijk het Goddelijke Systeem te (toe)laten bestaan, zoals wij die vandaag de dag mogen ervaren. Zonder deze twee punten, zonder deze twee ideeën over dingen, zou geen enkel ander idee kunnen bestaan. Zo heeft God de wereld geschapen uit eigen Wil en wel om de reden, dat wij mensen de unieke gelegenheid krijgen om tijdens iedere ‘terugkeer’ te mogen ervaren wat liefde werkelijk is en het op die manier te mogen uitdragen. Ieder mens is een ‘boodschapper op zich. Echter, de grote polariteit, het absolute tegengestelde van liefde, alles wat niet liefde is, wordt nu angst genoemd. Vanaf het moment dat angst bestond, kon liefde bestaan als een ding dat kon worden ervaren. Naar deze schepping van dualiteit tussen liefde en haar tegengestelde, verwijzen mensen als ze spreken over de geboorte van het Kwaad, de zondeval van Adam, de opstand van Lucifer, de Duivel etc.  Maar zuivere,ware kennis over het bestaan van dit Goddelijke Systeem – de dualiteit - opent de deur naar ervaring, maar in onze ervaring ligt dat precies andersom. Je weet bijvoorbeeld dat er een God, Allah, Al is, maar je ervaart misschien niet dat je dat weet. Daarom blijf je wachten op die (ene) bijzondere, goddelijke ervaring. En al die tijd onderga je het maar. Maar je ervaart het zonder het te weten, wat hetzelfde is als het helemaal niet te ervaren.

De oneindige cirkel
Elke persoonlijke gedachte, elke keus, en elke persoonlijke handeling die door mensen worden verricht, is gebaseerd op de twee tegenover elkaar gestelde uiteinden liefde of angst. Er bestaat geen enkele andere persoonlijke motivatie en alle andere ideeën zijn slechts een afgeleide van deze twee. Het zijn gewoon verschillende versies van of variaties op hetzelfde thema. En als je diep hierover nadenkt, zul je beseffen dat het waar is. Dit is wat God de ondersteunende gedachte noemt. De ondersteunende gedachte is een gedachte over liefde ofwel angst. Dit is de gedachte achter de gedachte. Het is de eerste opkomende gedachte. Het is de eerste gedachte die haar oorsprong vindt in de ziel en niet in de geest! Het is de meest zuivere gedachte; het is de hoogste gedachte en de hoogste innerlijke kracht. Het is de onbewerkte energie die  het proces van de menselijke ervaring voortstuwt. En dit is hoe het persoonlijk gedrag steeds weer ervaringen produceert, keer op keer. Ieder leven. Dit is waarom mensen liefhebben, vernietigen en dan weer liefhebben. Altijd is er de omslag van de ene emotie naar de andere. Liefde voedt angst voedt liefde voedt angst.

Angst is uitvergrote zorgelijkheid. Zorgelijkheid voedt schuldgevoel en vrees. Schuldgevoel en vrees zijn de enige vijanden van de mens. Het zegt ons wat we verkeerd hebben gedaan. Maar er bestaat niet zoiets als ‘verkeerd’ in de Goddelijke Gedachtewereld; het Rijk van het Absolute, het Hemelrijk. Er bestaat alleen zoiets als wat jou geen goed doet; wat jou niet de waarheid zegt over |Wie-jij-bent| en |Wie-jij-kiest-te-zijn|. Schuldgevoel sluit jou als het ware op in |Wie-je-niet-bent|. Dit is de polariteit |Wie-je-bent| en |Wie-je-niet-bent|.
Schuldgevoel zaait verderf over het land; het is het gif dat de gewassen doodt. Schuldgevoel zorgt ervoor dat je niet groeit, maar dat je ineenschrompelt en sterft. Liefde en bewustzijn – bewust-zijn, wetende |Wie-je-werkelijk-bent| - zijn je ware vrienden. Je hoeft je dan ook nergens over schuldig te voelen. Niets te vrezen, of God te vrezen. Vrees en voorzichtigheid zijn niet hetzelfde. Wees voorzichtig – wees bewust – maar niet bang. Want angst verlamt je, terwijl je bewustzijn je in beweging zet. Blijf je in beweging, dan groei je. Wees niet verlamd maar groei! Laat je innerlijke Zelf – je ziel - groeien door niet angstig te wezen! Voedt jezelf met de kennis van de gedachte dat angst een onderdeel is van het ervaringsproces van de ziel. Dat angst het tegenovergestelde is van niet-angst, dus liefde! Probeer dat te begrijpen en aldus te ervaren.

De vijf natuurlijke emoties

Het leven op Aarde zou erg simpel zijn, indien al je beslissingen de beslissingen waren die je zuivere geest – je ziel, je innerlijke Zelf – nemen wil. Als je zou luisteren naar de zuivere geest in jou, dan zouden alle besluiten makkelijk genomen worden. Maar je bent niet alléén geest; je bent een drieledig wezen van lichaam, ziel en geest. Je ziel kan keuzes maken en beslissingen nemen, maar het kan zijn dat de geest – het verstand, het bewustzijn maar niet de breinmassa – ‘tegenspartelt’; er een andere gedachte, want dat is wat de geest is, erop nahoudt. Je ziel kan keuzes maken en beslissingen nemen en doet dat ook op drie innerlijke niveaus, te weten : logica, intuïtie en emotie. Soms vanuit alle drie tegelijk waardoor er nog meer innerlijke conflicten tussen geest en ziel kunnen ontstaan.

Emotie is energie in beweging. Wanneer je energie verplaatst creëer je een effect. Indien je voldoende energie verplaatst, schep je materie. Materie is samengebalde energie. Heen en weer verplaatst. Bij elkaar geduwd. Als je energie lang genoeg op een bepaalde wijze manipuleert, ontstaat materie. Het is de alchemie van het Universum. Het is het geheim van het leven.
In één van deze niveaus die van emotie zitten nog vijf andere niveaus. Dat zijn de vijf natuurlijke emoties: verdriet, boosheid, afgunst, angst en liefde. En ook hierin zijn er twee uiteindelijke niveaus te ervaren: liefde en angst. Liefde en angst zijn elk één van de vijf natuurlijke emoties, maar ze vormen ook de basis van iedere emotie afzonderlijk. De ander drie emoties zijn gevolgen van deze twee. Uiteindelijk worden ál je gedachten ingegeven door liefde en angst! Dat is de grote polariteit; de twee tegenovergestelde uiteinden. Dat is de goddelijke tweeheid; de goddelijke dichotomie, de twee schijnbaar tegenstrijdige waarheden die tegelijkertijd in dezelfde ‘ruimte’ bestaan. Alles komt dus uiteindelijke op één van deze twee neer. Alle gedachten, ideeën, concepten, begrippen, besluiten, keuzes en daden worden door deze twee gestuurd. En tenslotte is er in de werkelijkheid maar één: liefde. De waarheid is dat er alleen liefde is. Het klinkt misschien paradoxaal, maar zelfs angst is op liefde gebaseerd en als angst op de juiste manier gebruikt wordt, drukt hij liefde uit.

Voorbeeld ‘Angst drukt liefde uit’
Alles drukt liefde uit als het in de hoogste vorm wordt uitgedrukt. De moeder die het kind redt van de aanstormende vrachtwagen, drukt die angst uit of liefde?               Allebei, angst voor het leven van het kind en genoeg liefde om haar eigen leven te wagen om dat van het kind te redden. Zo zie je dat angst in zijn hoogste vorm liefde wordt …. liefde is…… uitgedrukt in angst. Zo zit dat ook met de andere emoties op de schaal van natuurlijke emoties: verdriet, boosheid en afgunst zijn allemaal vormen van angst, die op zijn beurt een vorm van liefde is. Het één leidt tot het andere! Maar het kan een probleem worden als één van de vijf natuurlijke emoties worden verdraaid. Dan worden ze grotesk en zijn ze niet meer als een vorm – een aftreksel – van liefde te herkennen.

De geest

De geest is het verstand, je geheugen maar niet de breinmassa. De geest is het submoleculaire deel van het etherlichaam - dat wij ook de ziel noemen – dat uit allerlei energieën bestaat, te weten gedachten, gevoelens en herinneringen aan het verleden die opgeslagen zitten in de ziel. De ziel – het onderbewuste – is de totale som van alle gevoelens die je ooit eens hebt gehad. De geest bestaat uit herinneringen aan deze gevoelens, die diep verscholen en opgeborgen liggen in alle cellen. De geest is de ‘heerser’ van alle gedachten. Alle gedachten zijn zeer subtiele, maar een uiterst krachtige energievorm, die ervoor kan zorgen dat wij bewust of onbewust leven. Gedachten zijn pure energieën. Elke gedachte die je hebt, die je ooit hebt gehad of zult hebben, is creatief. De energie van je gedachten sterft nooit, nimmer, zij verlaat jouw wezen en trekt het Universum in, zich voor eeuwig uitstrekkend. Een gedachte bestaat voor eeuwig! Alle gedachten klonteren samen, ergens. Ze ontmoeten andere gedachten, kriskras in een ongelooflijk doolhof van energie, een altijd veranderend patroon vormend van ongelooflijke complexiteit.
Door deze aanwezigheid van energievormen in het Universum krijg je ‘klontervorming’. Want gelijksoortige energie trek gelijksoortige energie aan, waardoor gelijksoortige klonten-energie worden gevormd. Dit is een algemeen geldende natuurwet en heeft dus ook betrekking op de mens. Angst houdt vast, knaagt, valt aan. Het zijn samengeklonterde energievormen ergens opgeslagen in de geest, die geen andere energievorm – liefdevolle energievormen – toelaten, althans moeizaam toelaten. Door angst te blijven creëren – denk maar eens aan de ‘donderpreken’ van religieuze- en wereldleiders – blijf je deze angstgedachten ‘voeden’. En op die manier blijft angst bestaan in al onze celstructuren van het lichaam met als gevolg een slechte gezondheid.

De ziel

Wat de ziel nastreeft, is het hoogste gevoel van liefde dat jij je maar kunt voorstellen. Dat is het verlangen van de ziel. Dat is haar (uiteindelijke) doel. De ziel streeft naar dat unieke gevoel. Niet naar kennis, maar naar het gevoel. Zij bezit alle kennis, maar kennis is conceptueel; een gedachte, een idee,of een concept. Het gevoel is empirisch. De ziel wil zichzelf voelen – geldend voor iedere mens, jawel ieder mens -  en zo zichzelf kennen door haar eigen ervaring. Het allerhoogste gevoel is de ervaring van de Eénheid met AL-dat-Is. Dit is de grote terugkeer naar de enige Waarheid, waarnaar de ziel tijdens het leven zo naar verlangt. Dit is het gevoel van volmaakte liefde. Volmaakte liefde is voor het gevoel wat volmaakt, smetteloos wit is van kleur. Velen denken dat wit het ontbreken van kleur is. Wit is de combinatie van alle verschillende kleuren die bestaan. Zo is liefde ook niet het ontbreken van een emotie (haat, angst, wellust, jaloezie, begeerte), maar de optelling van alle gevoelens. Het is de totaalsom, het opgetelde geheel. En juist dat is wat de ziel zo uniek maakt; de ziel, een totaalsom van alle gevoelens uit alle vorige levens bij elkaar samengevoegd tot één goddelijke alwetende energiebron.

Het doel van de ziel is dit alles te ervaren, zodat zij alles kan zijn. De taak van de ziel is ons ertoe aan te zetten voor de grandeur te kiezen, het beste  te selecteren van |Wie-je-bent| zonder dat waar je niet voor kiest te veroordelen. Je ziel streeft naar het hoogste gevoel. Zij probeert volmaakte liefde te ervaren en te Zijn. Zij is volmaakte liefde en ze weet dit. Toch wenst zij meer te doen dan te weten. Zij wenst dit empirisch te Zijn. En dit kan alleen maar door te ervaren en wel hier op Aarde.

Je kunt in het Universum alleen maar bestaan door je verhouding tot andere mensen, plaatsen en gebeurtenissen. Onthoud: buiten al het andere besta jij niet. Je bent alleen wat je bent in relatie tot een ander ‘ding’ – een energievorm -, dat niet is. Als je dit eenmaal hebt begrepen dan zegen je intuïtief elke ervaring, elke ontmoeting en persoonlijke verhoudingen in het bijzonder, want je ziet in dat ze constructief, opbouwend zijn; nodig zijn om datgene te ervaren wat de ziel wenst te ervaren op dat ene unieke moment! Je gaat tijdens je levensreis inzien, dat ze gebruikt kunnen worden, gebruikt moeten worden en worden gebruikt om |Wie-je-werkelijk-bent| te construeren. Daarom is er slechts één doel voor relaties, en voor het hele leven: te zijn en te beslissen |Wie-je-werkelijk-bent| in iedere hoedanigheid, in iedere relatie.


De culturele mythe over liefde
De culturele mythe over liefde is dat het meer om geven gaat, dan om ontvangen! Dat is zo langzamerhand een cultureel gebod geworden. De grote waarheid is dat alles wat je doet, doe je voor jezelf! Dat is zo, omdat jij en alle anderen Eén zijn. Wat je voor een ander doet, doe je daarom ook voor jezelf. Wat je nalaat voor een ander te doen, doe je ook niet voor jezelf. Wat goed is voor een ander, is goed voor jezelf, en wat slecht voor een ander is, is slecht voor jezelf. Dat is de meest fundamentele waarheid, maar wel één die wij het
meest negeren.
Als |Wie-je-werkelijk-bent| een aardig en attent persoon is, zorgzaam en gul, meelevend en liefhebbend, dan geef je je Zelf zolang je het ook daadwerkelijk voor die anderen bent, de prachtigste ervaring die je in het lichaam kunt hebben. Als |Wie-je-werkelijk-bent| een wezen is dat het Zelf niet lief heeft, en dat toestaat dat het Zelf door anderen misbruikt, gekwetst en beschadigd wordt, dan zul je doorgaan je zo te gedragen dat het mogelijk blijft om dat te ervaren. Maar als je echt iemand bent die aardig en attent, zorgzaam en gul, meelevend en liefhebbend is, dan zul je je Zelf voegen bij de mensen voor wie je dat bent.

Alles in het leven hangt ervan af wat je wilt dat het is. Als jij bijvoorbeeld één met anderen wilt zijn, dan zul je je op een heel specifieke manier gedragen; een manier die het je mogelijk maakt je eenheid te ervaren en te demonstreren. En als je als gevolg hiervan bepaalde dingen doet, zul je dat niet ervaren als iets wat je voor niemand anders doet, maar eerder dat je dat doet voor je Zelf. Het zelfde geldt voor ongeacht wat je wilt zijn. Als je liefde wilt zijn, zul je liefdevolle dingen met anderen doen. Niet voor anderen, maar met anderen. Jouw ervaring van alles is dus op jouw perceptie – zienswijze - gebaseerd, en je perceptie is gebaseerd op je begrip. En je begrip is op je mythe gebaseerd. Dat wil zeggen: op wat jou is verteld! [*]

Het culturele gebod maakt ons gek. Niet alleen dat we er gek van worden, maar het heeft meer schade aangericht dan jij je ooit had kunnen voorstellen. Het maakt bijvoorbeeld dat mensen gaan trouwen én houdt hen getrouwd, het zorgt ervoor dat alle mogelijke relaties niet goed functioneren, maar niemand – je ouders van wie je leiding verwacht niet, je kerkelijke leiders van wie je inspiratie verwacht niet, je psychologen en psychiaters van wie je inzicht verwacht niet, zelfs schrijvers en kunstenaars van wie je het intellectueel leiderschap verwacht niet – durft deze overheersende culturele mythe uit te dagen. En dus worden er maar liedjes geschreven, romantische films gemaakt, liefdes verhalen verteld, wordt er leiding gegeven, gebeden en opgevoed op zo’n manier dat de mythe blijft voortbestaan. En vervolgens wordt er van ons verwacht – conform de ‘richtlijnen’ – dat wij ernaar leven. Maar dat kunnen wij niet, dat kan onze ziel zichzelf niet aandoen. De ziel is de ultieme vertegenwoordiger van vrijheid en innerlijke groei. Wij, mensen zijn daarom niet het probleem, de mythe is het probleem. De mythe die in leven wordt gehouden door de georganiseerde religies; religies die een beginsel van exclusiviteit onderwijzen. ‘Onze religie is de enige ware religie; de enige waarheid’. Dit soort religie is het probleem. Het soort religie dat een separatistische filosofie en een exclusieve theologie onderricht. Dit soort religies hebben een enorm effect op de samenleving zowel op de gelovigen als ongelovigen.

Het doel van een relatie?
Het doel van een relatie is de ziel dat in het lichaam is gekomen de gelegenheid te geven zich te evolueren, verder te ontwikkelen. Want wij zijn tijdens onze levensreis permanent in ontwikkeling; wij zijn in wording zonder dat we dat ons bewust zijn. Wij gebruiken al onze relaties om te beslissen wat wij uiteindelijk worden tijdens onze levensreis. Dit is de taak die wij hier zijn komen uitvoeren. Dit is de vreugde van het Zelf om te scheppen en te kennen, van bewust te worden |Wie–je-wenst-te-zijn|. Dit is wat er wordt bedoeld met: Zelf-bewust-Zijn en op die manier door het leven gaan!
Als je een relatie hebt met iemand, heeft die relatie maar één doel. Die relatie bestaat als voertuig voor jou om te besluiten en te verklaren en te schepen en uit te drukken, te ervaren en te vervullen wat jouw hoogste idee is van |Wie-jij-werkelijk-bent|.

Bestaat er dan volmaakte liefde?
De klassieke formulering van deze vraag luidt meestal: ‘Indien God volmaakt is, en ware Liefde, waarom schept Hij dan epidemieën, oorlog en ziekte, aardbevingen, orkanen en andere natuurrampen, diepe persoonlijke teleurstellingen en wereldwijde rampspoed? Het antwoord op deze vraag ligt in het diepere mysterie van het Universum en de hoogste betekenis van het leven. En deze betekenis wordt enigszins  samengevat met het begrip ditochomie; de goddelijke tweeheid, de twee schijnbare tegenstrijdigheden. De mensen vinden dit vaak moeilijk te begrijpen. Zij hebben graag hun zaakjes op orde en alles wat niet in hun plaatje past, wordt automatisch verworpen. Anders gezegd: het is wit of zwart, het bestaat of het bestaat niet. Als er twee werkelijkheden aandienen die elkaar lijken tegen te spreken, wordt daarom meteen aangenomen dat één van de twee niet kan kloppen, onwaar moet zijn. Denk maar eens aan ‘het culturele verhaal over de liefde’, die ons vertelt dat het beter is om te geven – liefde te geven – dan om te ontvangen. Zo is ons toch verteld? Het is zelfs  in de loop der eeuwen een aangenomen waarheid geworden. Maar hoe zit dat dan met onze liefde voor onszelf; onze eigen liefde?
Het vraagt dan ook een hoge mate van rijpheid om in te zien en te accepteren dat ze beide feitelijk juist kunnen zijn. In tegenstelling tot in het rijk der Hemelen- waar alleen Liefde heerst - wordt in het rijk van het Relatieve (de Aarde) juist de tegengestelde tussen goed en kwaad in een spanningsveld geschapen en wel door ons zelf. En daar hebben wij een goede reden voor: wij – alle zielen - wilden zelf dé Onvoorwaardelijke Liefde ervaren, en niet alleen ‘weten’ dat liefde |Alles-is-wat-er-Is|. Je kunt namelijk niet iets ervaren als er daarbuiten niets bestaat. En dus hebben wij – een gemeenschappelijk besluit van alle zielen en God Zelf – in onze werkelijkheid een polariteit geschapen tussen goed en kwaad (en die herscheppen wij dagelijks) waarbij je van het één gebruik maakt om het ander te kunnen ervaren; om van het ander te ‘leren’ zouden wij zeggen.

‘Je kunt niet liefde bewijzen voor je ook kunt bewijzen niet te beminnen’.
Een ding kan niet bestaan, zonder zijn tegendeel, behalve in de wereld van het Absolute; het Hemelrijk. Nochtans was het rijk van het Absolute niet voldoende voor ons, want in dit rijk bestaat geen ervaring, enkel kennis over het Zijn. Zijn - het zijn, het blij zijn, het vreugdevol zijn, het liefdevol zijn - is alleen te bereiken door ervaring. De evolutie van de mens – van jou – verloopt daarom aldus: weten, ervaren en zijn. Gebruik daarom je gereedschap – je talenten - om jezelf opnieuw te scheppen; ieder moment van de dag. En wees je daarvan bewust!

Vanaf dat moment zul je verlicht je incarnaties doorbrengen. Je zult nooit meer van de vergetelheid hoeven gebruik te maken om opnieuw je Zelf te scheppen, je zult integendeel bewust van de scheiding – de door de mens verzonnen scheiding tussen God en de mensheid - gebruik maken, je kiest er eenvoudig voor om |Dat-wat-afgescheiden-Is| - een mens dat zich afgescheiden ‘voelt’ van God - te manifesteren, om een bepaalde reden en met een bepaald doel. En wanneer je zo volkomen verlicht bent – dat wil zeggen vervuld van Licht, wit licht – zou je Zelf kunnen kiezen terug te keren naar het fysieke leven met het speciale doel om anderen te her-inneren |Wie-zij-zijn|. Je kunt een terugkeer naar het  fysieke leven uitkiezen, niet om een nieuw aspect van het Zelf te scheppen en te ervaren, maar om het Licht van de Waarheid naar de Aarde te brengen, opdat anderen kunnen zien en ervaren. Dan zul jij een ‘brenger van Licht’ zijn!

Liefde
Liefde heeft niets nodig. Daar is het liefde voor. Als er iets nodig is om een ander lief te hebben, dan is dat geen liefde, maar één of andere valse variant. Binnen de context van het huwelijk vindt er bijvoorbeeld een uitwisseling van beloftes plaats die de liefde niet nodig heeft. Maar wij verlangen ze wel, omdat wij niet weten wat liefde is. Zo is ons toch geleerd, ons voorgedaan? En dus vragen wij elkaar dingen te beloven die voor de liefde helemaal niet nodig zijn. Op die manier worden er allerlei huwelijk- en kerkelijke beloften ‘afgedwongen’ en nadien gezegend. Op die manier wordt de mythe over liefde in stand gehouden.

Maar liefde is een natuurlijke emotie. Neem nu eens het voorbeeld van een klein kind. Als het een klein kind toegestaan wordt uitdrukking te geven aan liefde, en als het liefde ontvangt op een normale en natuurlijke manier, onbegrensd en onvoorwaardelijk, zonder remming of schaamte, heeft het verder niets meer nodig. Want de vreugde van deze manier gegeven en ontvangen liefde is genoeg op zich. Maar liefde die aan voorwaarden gebonden is, die beperkt wordt, aan regels en voorschriften – opgelegd door bijv. georganiseerde religies - is gebonden, aan rituelen en voorbehouden, die gecontroleerd wordt, gemanipuleerd of onthouden, die wordt onnatuurlijk. Kinderen die het gevoel krijgen dat hun natuurlijke liefde niet goed is – dat het verkeerd is om er uitdrukking aan te geven en dat ze eigenlijk zelfs geen liefde mogen voelen – zullen het in hun volwassen leven moeilijk krijgen om op een goede manier met liefde om te gaan.

Want ……. voortdurend onderdrukte liefde wordt bezitterigheid, een erg onnatuurlijke emotie. Er zijn mensen die uit bezitterigheid hebben gemoord, oorlogen zijn er door ontstaan, staten verwoest en ga zo maar door. Zo komt het dat natuurlijke emoties worden onderdrukt, ze onnatuurlijke reacties oproepen. Toch zijn het je vrienden. Het zijn geschenken. Het zijn je goddelijke gereedschappen waarmee je je ervaring vorm kunt geven. Je krijgt deze gereedschappen bij je geboorte mee! Ze zijn bedoeld om je te helpen het leven aan te kunnen, te begrijpen en er het nodige mee te doen!

Gezondheidsproblemen
Je zorgen maken, is ongeveer de slechtste mentale activiteit die er is, na haat, die uiterst zelfdestructief is. Je zorgen maken heeft geen zin. Het roept biochemische reacties op die het lichaam schaden, van verstopping tot hartaanvallen. Tobben is een geestesactiviteit die zijn verbinding met het Licht – God, Allah, Al-wat-Is, Al - niet begrijpt. Haat is zonder meer de schadelijkste mentale conditie toe te schrijven. Het vergiftigt het lichaam en het effect ervan is bijna onomkeerbaar.
Angst is het tegenovergestelde van alles wat je bent en heeft dan ook een tegendraads effect op je mentale en lichamelijke gezondheid. Angst is uitvergrote zorgelijkheid. Zorgelijkheid, haat en angst – samen met hun afstammelingen vrees, bitterheid, ongeduld, gierigheid, onvriendelijkheid en de zucht tot veroordelen en verwerpen – vallen het lichaam op celniveau aan. Het is onmogelijk een gezond lichaam te hebben onder deze condities. Evenzo leiden eigenwaan,genotzucht en wellust – zij het op een minder ernstige wijze – tot lichamelijke ziekten of een gebrek aan welbevinden. Onthoud dat elke ziekte in principe eerst in de geest wordt geschapen!

Slot

Angst is de energie die doet samentrekken, afsluiten, naar binnen trekken, wegrennen, verstoppen, hamsteren, schade berokkenen. Liefde is de energie die doet uitbreiden, openstellen, naar buiten zenden, onthullen, delen, genezen.  Angst houdt vast aan en grijpt naar alles wat we bezitten, liefde geeft alles wat we hebben weg. Angst knaagt, liefde sust. Angst valt aan, liefde verbetert en verbindt elkander.
Alles wat geen uiting is van liefde is dan ook een uiting van angst! Liefde is een vrij stromende energie, angst daarentegen blokkeert de energiestroom; de goddelijke energiestroom of de kosmische energiestroom waarmee wij permanent in verbinden mogen staan.
Waarom dan niet de kosmische energiestroom vrij laten stromen?
Waarom dan die angst?

Hans Zevenboom

[*] Mythe over de ‘Oerzonde’, mythe over ‘sterkste overleeft alles’: www.nieuwespiritualiteitforum.com


 

 


 


View My Stats