Ongelijkwaardige blootstelling aan toxines kan diabetes verergeren bij minderheden

Volgens een nieuw artikel in de uitgave van Diabetes Care is een oneerlijke blootstelling aan milieuvervuilers die als hormoonverstorende chemicaliŽn bekend staan een onderbelichte risicofactor die een belangrijke rol speelt in het verhogen van diabetes onder minderheids- en lage inkomensgroepen.

Hormoonverstorende chemicaliŽn verstoren het vermogen van het lichaam om hormonen te produceren of erop te reageren. Veel van deze chemicaliŽn kunnen de productie van insuline verhinderen - een door de alvleesklier geproduceerd hormoon die het gebruik van suiker uit voedsel of brandstoffen regelt. Het onvermogen om op de juiste manier insuline te produceren of te gebruiken veroorzaakt diabetes, een aandoening die ca. 24 miljoen Amerikanen treft.

Vergeleken met blanken wordt het risico op de ontwikkeling van diabetes 66% hoger geschat bij latinoís, en 77% hoger bij zwarte bevolkingsgroepen. Ca. 18% van de zwarten en 20% van de latinoís hebben diabetes, vergeleken met 9% van de blanken.

Hoewel er studies zijn naar de ongelijkwaardigheden in blootstelling van hormoonverstorende chemicaliŽn - en deze zelfde chemicaliŽn in verband brachten met een verhoogde ontwikkeling van diabetes - werd nergens de connectie gemaakt dat over-exposure aan deze chemicaliŽn bijdraagt aan steeds meer voorkomende diabetes bij minderheids- en lage inkomensgroepen.

ďHet juk van diabetes wordt niet onverdeeld door de samenleving gedragen,Ē zegt dr. Robert Sargis, universitair docent endocrinologie, diabetes en metabolisme van het UIC College of Medicine, en ťťn van de hoofdauteurs van het document. ďOm deze ongelijkheid aan te pakken is het nodig dat we alle samenhangende factoren te weten komen.Ē

Zwart, latino en lage inkomensgroepen hebben historisch gezien de zwaarste diabetes-last gedragen. Verdiepende studies worden nu gedaan naar de rol van disproportionele milieublootstelling bij diabetes onder deze groeperingen,Ē zegt Daniel Ruiz, promovendus aan de universiteit van Chicago en co-auteur van het document.

Minderheids- en lage inkomensgroepen wonen eerder in wijken met een productiefabriek, of in de buurt van grote bronnen van luchtvervuiling zoals snelwegen of landbouwgebieden, zegt Sargis. ďVeel sociale en culturele factoren hebben gezamenlijk bijgedragen aan het feit dat deze groepen traditioneel gezien in gedegradeerde gebieden woonden waar giftige blootstellingen eerder kunnen voorkomen,Ē zegt hij.

Sargis en collegaís zochten in de medische literatuur van 1966 tot 2016 naar documenten waarin associaties tussen hormoonverstorende chemicaliŽn en diabetes opgetekend waren, en naar rapporten over raciale, etnische en/of sociaaleconomische ongelijkheden in blootstelling aan hormoonverstorende chemicaliŽn die bekend staan om hun bijdrage aan stofwisselingsziekten, waaronder diabetes.

Ze ontdekten 36 studies die vijf types hormoonverstorende chemicaliŽn benoemden (polychloorbyfenylen of PCBís, organochloride pesticiden, chemicaliŽn in luchtvervuiling gerelateerd aan het verkeer, bisfenol A of BPA, en ftalaten) en de risicoís op diabetes. Plus 33 studies die gegevens hadden over de verschillende blootstellingen aan deze chemicaliŽn.

ďHet merendeel van de studies die we bekeken meldden dat het gevaar voor blootstelling aan hormoonverstorende chemicalien bij gekleurde, lage inkomensgroepen disproportioneel was,Ē zegt Sargis.

ďWe moeten onze manier van denken veranderen over deze ongelijkheden om hun bijdrage aan milieuvervuiling mee te tellen, zegt Sargis. ďDe wetenschap dat deze risicofactoren bestaan vormt een gelegenheid om deze in te perken en te focussen op beleidsmaatregelen om risicoís te verlagen.Ē

De onderzoekers keken ook naar medische studies gericht op het verlagen van niveaus van hormoonverstorende chemicaliŽn in mensen. Gebaseerd op deze studies maakten zij een lijst van bronnen van elk van de vijf bestudeerde chemicaliŽn - plus aparte specifieke blootstellingverlagende strategieŽn - met als doel dit met gezondheidswerkers te delen.

ďZorgverleners moeten zich niet alleen meer bewust worden van de impact van milieublootstellingen op de gezondheid van hun patiŽnten, maar zouden ook de mogelijkheden moeten hebben om hen te helpen om blootstelling te verminderen door patiŽntenvoorlichting,Ē zegt Sargis.

Vertaling: Ellen Lam


 

Steun ons kenniswerk, winkel eens in de Leefbewust winkel


Naar het overige nieuws van vandaag